โลกนี้ไม่มีความบังเอิญ

สิ่งดีดีที่ปิดเทอมนี้ได้ทำ

ตั้งกะ15-21 มี.ค.51

ณ โรงเรียนบ้านห้วย ต.บ้านแก้ง อ.เมือง จ.สระแก้ว

นี่คือโรงเรียนในเขตอำเภอเมือง (จริงหรือ???)

จำได้ว่าเคยเห็นในโปสการ์ดใบนึงรูปแบบเนี๊ยะ เขียนว่า โรงเรียนประถมประเทศลาว แต่นี่มันอยู่ในเมืองไทยชัดๆ แถมยังอยู่ในอ.เมือง ที่ออกไปไม่ถึง 5 กม.ก็เป็นตัวเมืองซะแระ มีสนามกอล์ฟในค่ายทหารใหญ่โต เอาเงินที่เลี้ยงหญ้าไว้ตีลูกกลมๆไปเลี้ยงเด็กน้อยดีกว่ามั๊ยพวกลุงๆทั้งหลาย โลกนี้ช่างแตกต่างเจงๆ

โรงเรียนบ้านห้วยเปิดสอนตั้งแต่อนุบาล-ป.6 การเรียนก็แบ่งเป็น4ระดับคือ

อนุบาล

ป.1-2

ป.3-4

ป.5-6

มีนักเรียน 65 คน ครู 5 คน จะว่าไปก็เยอะกว่าโรงเรียนตามชนบทอื่นๆนะ แต่ความรู้ของเด็กป.4ที่นี่ ยังน้อยกว่าน้องเราที่เรียนอนุบาล3เรยอ่า มีน้องหลายคนหัวดีมากมาย สอนรอบเดียวทำได้ ถ้าไ้ด้ส่งเสริมดีๆไปรอดแน่ๆ แถมบางคนยังหน้าตาแอบหล่อซะด้วย (แฮ่ๆๆๆๆๆ)เพื่อนหลายคนแอบสงสัย ว่าหน้าหยั่งเราจะเอาอาไร้ไปสอนเด็กน้อย ก็สอนABC บวก ลบ คูณ หาร แค่นี้อ่ะเด่ะ ส่วนสังคมศึกษา ก็ขอพาสไปให้เพื่อนผู้มีความรู้รับไปสิจ้ะพี่น้อง

ไปค่ายนี้ก็ไม่ได้มีหน้าที่หลักมากมาย ไปเป็นลูกมือรุ่นพี่ซะมากกว่า งานหลักคือสอนน้อง กะ เก็บกวาด ล้างจาน ล้างยิ่งกว่าโรงงานนรกด้วยจานที่มากกว่าร้อยใบ (โฮก!!!) แน่นอนไม่ไ้ด้ล้างคนเดียวอยู่แระ

ส่วนงานรอง(สำหรับเรา)คืองานก่อสร้าง งานนี้ไปสร้างตึกอนุบาล1ชั้น ขนทราย ขุดหินซะกล้ามเนื้ออักเสบ แต่งานนี้ก็ทำให้หมู่เฮาได้ค้นพบว่า งานก่อสร้างมันสบายกว่าสอนเด็กอนุบาล TT-TT จริงจริงนะเอ้อ

วันที่ 16 มี.ค. เป็นวันที่มีการออกหน่วยแพทย์ หน้าที่ของปี1 ก็คือวัดความดันกะซักประวัติ งานนี้ได้ทำเป็นกันถ้วนหน้า ก่อนหน้าวันออกหน่วยก็จะมีไปเคาะตามบ้านให้เค้ามาตรวจกัน ไปซัก10บ้านมีแต่ถามว่า "หมอฟัน" มาด้วยมั๊ย อืม... คุณหมอฟันถ้าได้อ่านก็อย่าลืมซะหล่ะ ชาวบ้านส่วนใหญ่ บ้านยังเป็นเพิงอยู่เลย จะให้ดูโฆษณาในทีวีได้ยังไง จิงมะ

จะว่าไปค่ายอาสาครั้งนี้ไม่ได้ลำบากลำบนอย่างที่คิดๆไว้ ที่นอน น้ำไฟ อาหาร(อันนี้กินดีกว่าอยู่ที่บ้าน) มีหมด ที่สำคัญมีทีวีดูด้วย (ของโรงเรียน) เลยได้ดูเดอะสตาร์เลย

+ this is our bathroom+

>>>กลับจากค่ายนี้ สิ่งที่คุณจะได้

1. ความเถื่อน ดิบ ที่เพิ่มขึ้น

2. สวย ถึก บึกบึน เป็นสโลแกนประจำตัว

3. ตัวดำเมี่ยมเป็นโจรใต้

4. ยังมีคนที่ขาดอะไรๆ มากกว่าเราอีกเยอะ แค่เราหายใจได้เรียนหนังสือ นับว่าโชคดีบานตะไท

5. คนเราสามารถรักกันได้ง่ายๆ (อย่างเราก็รักที่นี่ไปซะแล้ว)

6. อันนี้แถมสุดๆ คิดว่าคงไม่ีมีใครอยากได้สัตว์เลี้ยงเพิ่มบนหัว!!!! คุณจะมีสภาพแบบนี้

สุดท้ายอยากจะบอก 7วันที่ผ่านมันเป็นเวลาที่มีค่ามากๆ ทำให้เราได้รู้ว่าเราเองก็สามารถทำประโยชน์ได้ สามารถทำให้คนอื่นมีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะได้ จากที่นอน กิน ดูหนังเกาหลี ก็เอาเวลานั้นไปแบกทราย แบกหิน สอนหนังสือ ขอบคุณชาวบ้านบ้านห้วย น้องๆ พี่ๆที่ทำอาหารอร่อยๆ และเพื่อนๆที่ร่วมชะตากรรมอากาศโคตรร้อนมาด้วยกันเน้อ

บ๊ายบาย น้องๆ (ร้องไห้เลย)

edit @ 26 Mar 2008 09:25:26 by heelo