โลกนี้ไม่มีความบังเอิญ

เมื่อวานได้ไปดูรักสามเศร้าที่อีจีวี สยามดิสฯ

เพื่อนถามว่าหนังเป็นไง

อืม

ก็ดี

แต่ยังไม่รู้สึกดีอย่างที่โปรโมตไว้ แบบว่ามันยังไม่ที่สุด

ถ้าจะเอามาเปรียบกับความประทับใจที่เกิดขึ้นจากการดูหนังของเราแล้วหล่ะก็ คงต้องบอกว่าเพื่อนสนิทมันทำให้เกิดความรู้สึกประทับใจ ดูอบอุ่น และรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่เราสัมผัสได้มากกว่าคงเป็นเพราะเรื่องเพื่อนสนิทค่อยๆบอกเล่าเนื้อหาว่าทำไมถึงได้เกิดความรัก แต่รักสามเศร้าเป็นเหตุการณ์หลังจากที่เกิดความรักขึ้นแล้วทำให้คนดูอาจไม่เชื่อว่า เพื่อนจะทำให้กันได้ถึงขนาดนั้นเลยหรอ

ถ้าบอกว่าเพื่อนสนิทเป็นหนังFeel Good ตามแนวทางของGTH อย่างเช่น แฟนฉัน Season Change และปิดเทอมใหญ่แล้ว เราอาจจะบอกว่าเรื่องนี้ก็เป็นหนัง Feel Sad ที่่ทำให้เรากลับมาคิด แล้วก็รู้สึกถึงความเศร้าของตัวละครที่เกิด

แต่เราก็ชอบอยู่อย่างหนึ่งตรงที่รักสามเศร้ามันมีความเป็นมนุษย์ธรรมดาอยู่มากทีเดียว มนุษย์ที่คงไม่มีข้อยกเว้นว่าถ้าตอนนี้เราอกหัก แล้วเราจะไม่เจอเรื่องร้ายๆอื่นๆอีก หรือถ้าเจอแล้ว จะไม่เจอเรื่องที่มันเลวร้ายกว่านี้ (ใครที่ไปดูแล้วคงรู้ว่าชีวิตของน้ำมันเจอหลายต่อจิงๆ)

เราก็ไม่ค่อยได้ดูหนังในโรงเท่าไหร่ แต่รู้สึกได้ว่าการดูในโรงมันส่งเสริมอารมณ์เพิ่มขึ้นได้เยอะ จากที่ฉากที่น้ำไปตามหาฟ้าที่เกาะ แล้วบอกฟ้าว่ามันไม่ผิดหรอกที่จะรักพายุ ตอนแรกไม่ได้ร้องเท่าไหร่ หันไปเจอเพื่อน อ้าว มันร้องซะแระ ซักพักเราเลยน้ำตาไหลไปด้วย แต่อีกฉากที่เราร้องเองจริงๆ นั่นคือ ฉากตอนจบของเรื่องที่พายุไปบังเอิญเจอน้ำที่มหาลัย เป็นฉากที่มีบรรยากาศมาคุมาก และน้ำตาหยดสุดท้ายเพื่อการตัดใจของน้ำก็ไหล ฉากนี้เราต้องยอมรับว่าก้อยเล่นดีเจงๆ และต้องบอกว่าพี่เป้ ตอนผมไม่ฟูนี่โคตรจะน่ารักเลย

ตอนแรกที่ได้อ่านเรื่องย่อตามหนังสือพิมพ์ ความรู้สึกแว่บแรกเลย คือว่า มันคล้าย โอเนกาทีฟ จังเลย และได้บังเอิญรู้มาว่าพี่ต้อม ยุทธเลิศ ผู้กำกับและเขียนบทรักสามเศร้า ก็เป็นคนเดียวกับที่เขียนบทเรื่อง โอเนกาทีฟแถมตอนแรกจะได้กำกับ แต่มีปัญหาซะก่อนทำให้ได้เครดิตแค่เจ้าของเรื่อง รักสามเศร้าเลยอาจจะเป็นเรื่องมีเค้าโครงของโอเนกาทีฟซะมากมายทั้งในเรื่องของรักเพื่อน เรื่องของคณะมัณฑนศิลป์ แต่ด้วยความเข้มข้นของโอเนกาทีฟที่ออกฉาย เราว่าก็เข้มข้นกว่าในรักสามเศร้าซะหน่อยนึงนะ

ถึงแม้เราจะแอบเศร้าไปเล็กน้อยว่ารักสามเศร้า ไม่สามารถทำให้เราลืมรักแรกอย่างเพื่อนสนิทได้ แต่เรื่องนี้ก็ทำให้เราได้เห็นมุมมองของรักสามเส้าในอีกแบบนึงและก็ได้เห็นความรักในอีกมุมหนึ่งด้วย

แต่สุดท้ายแล้วในบรรดาสามเรื่องที่ชอบเอามาเปรียบเทียบกัน โอเนกาทีฟ เพื่อนสนิท และรักสามเศร้า เรา็ก็ยังชื่นชอบเพื่อนสนิทมากที่สุด คงเป็นในแง่ที่ทำให้เกิดความรู้สึกอบอุ่นและซาบซึ้งกับความรักอ่ะคะ 

นี่ก็เป็นความคิดเห็นส่วนตัวหนะคะ เราก็ไม่ค่อยได้ดูหนังซักเท่าไหร่ เป็นความรู้สึกส่วนตัวของคนที่นานๆจะดูหนังซักเรื่องหนึ่ง

 เพลงเพื่อน เป็นที่พองพองร้อง เวอร์ชั่นเก่าหน่ะคะ เคยเป็นเพลงประกอบละครเรื่องเก้าอี้ขาวในห้องแดง ที่บทมันก็ดูจะละม้ายคล้ายโอเนกาทีฟภาคละคร ไม่รู้ว่าบังเอิญหรือตั้งใจนะเนี่ย